۲،۳،۴،۶-تترا-O-استیل-α-D-گالاکتوپیرانوزیل ۲،۲،۲-تری کلرواستیمیدات CAS: 86520-63-0

گلیکوزیلاسیون: این ترکیب با مولکول‌های پذیرنده مختلف حاوی گروه‌های هیدروکسیل، مانند الکل‌ها یا آمین‌ها، واکنش می‌دهد تا پیوندهای گلیکوزیدی تشکیل دهد. این امر امکان ورود گالاکتوز به مولکول پذیرنده را فراهم می‌کند و در نتیجه سنتز گلیکوکونژوگه‌ها، گلیکوپپتیدها یا گلیکولیپیدها را به همراه دارد.

مطالعات بیوشیمیایی و بیولوژیکی: این ترکیب به محققان کمک می‌کند تا عملکردها و برهمکنش‌های بیولوژیکی مولکول‌های حاوی گالاکتوز را مطالعه کنند. با اتصال انتخابی گالاکتوز به پروتئین‌ها، پپتیدها یا سایر مولکول‌های زیستی، محققان می‌توانند نقش آنها را در فرآیندهای سلولی، برهمکنش‌های گیرنده-لیگاند و مکانیسم‌های بیماری بررسی کنند.

سیستم‌های دارورسانی: این ترکیب می‌تواند برای اصلاح مولکول‌های دارو با بقایای گالاکتوز مورد استفاده قرار گیرد و دارورسانی هدفمند به بافت‌ها یا سلول‌های خاص را تسهیل کند. گالاکتوز می‌تواند به عنوان یک لیگاند هدف‌گیری عمل کند و گیرنده‌های خاصی را که روی سطح سلول‌ها، به ویژه سلول‌های کبدی بیان می‌شوند، شناسایی کند. با اتصال گالاکتوز به داروها، محققان می‌توانند گزینش‌پذیری و اثربخشی آنها را در درمان هدفمند افزایش دهند.

توسعه واکسن: مولکول‌های حاوی گالاکتوز نقش مهمی در پاسخ‌های ایمنی دارند، زیرا توسط لکتین‌های موجود در سلول‌های ایمنی شناسایی می‌شوند. با اتصال آنتی‌ژن‌ها به بخش‌های گالاکتوز با استفاده از این ترکیب، محققان می‌توانند پاسخ‌های ایمنی را افزایش داده و واکسن‌های مؤثرتری تولید کنند.

سنتز شیمیایی: این ترکیب می‌تواند در سنتزهای شیمیایی مختلفی که در آن‌ها به اصلاحات گالاکتوز نیاز است، به کار گرفته شود. این شامل تهیه ساختارهای کربوهیدرات پیچیده، الیگوساکاریدها یا گلیکویمیمتیک‌ها می‌شود که می‌توانند در شیمی دارویی یا به عنوان ابزار تحقیقاتی مورد استفاده قرار گیرند.