پازوفلوکساسین CAS: 127045-41-4

پازوفلوکساسین معمولاً برای درمان عفونت‌های دستگاه تنفسی ناشی از پاتوژن‌های حساس مانند استرپتوکوک پنومونیه و هموفیلوس آنفولانزا تجویز می‌شود. همچنین در برابر عفونت‌های دستگاه ادراری، از جمله سیستیت و پیلونفریت، ناشی از اشریشیا کلی و سایر پاتوژن‌های ادراری مؤثر است. در پوست، پازوفلوکساسین برای عفونت‌های پوست و بافت نرم مانند سلولیت، آبسه‌ها و عفونت‌های زخم استفاده می‌شود. توانایی آن در نفوذ مؤثر به بافت‌ها، آن را برای درمان عفونت‌های عمیق ناشی از باکتری‌های حساس مناسب می‌کند. برای عفونت‌های داخل شکمی مانند پریتونیت یا کوله سیستیت، پازوفلوکساسین را می‌توان برای هدف قرار دادن پاتوژن‌های روده‌ای مانند گونه‌های E. coli و کلبسیلا تجویز کرد. طیف وسیع فعالیت و خواص نفوذ خوب آن به بافت، آن را به گزینه‌ای ارزشمند برای مبارزه با عفونت‌های پیچیده شکمی تبدیل می‌کند. عوارض جانبی پازوفلوکساسین ممکن است شامل اختلالات گوارشی، اثرات سیستم عصبی مرکزی مانند سردرد یا سرگیجه و واکنش‌های نادر اما جدی مانند آسیب تاندون باشد. بیماران باید در مورد نحوه صحیح مصرف دارو، عوارض جانبی احتمالی و اهمیت تکمیل دوره کامل درمان برای جلوگیری از ایجاد مقاومت دارویی، راهنمایی شوند. ارائه دهندگان خدمات درمانی نقش مهمی در تجویز عاقلانه پازوفلوکساسین و نظارت بر بیماران برای دستیابی به نتایج درمانی مطلوب و در عین حال به حداقل رساندن خطرات دارند.