روتنیم، [N-[(1R,2R)-2-(آمینو-kN)-1،2-دی فنیل اتیل]-4-متیل بنزن سولفونامیداتو-kN]کلرو[(1،2،3،4،5،6-h)-1-متیل-4-(1-متیل اتیل)بنزن]- CAS: 192139-92-7

روتنیم، [N-[(1R,2R)-2-(آمینو-kN)-1،2-دی فنیل اتیل]-4-متیل بنزن سولفونامیداتو-kN]کلرو[(1،2،3،4،5،6-h)-1-متیل-4-(1-متیل اتیل)بنزن]، کاربردهای امیدوارکننده‌ای در کاتالیز، به ویژه در زمینه سنتز آلی، نشان داده است. ساختار لیگاند منحصر به فرد و محیط کئوردیناسیونی آن، خواص کاتالیزوری خاصی را به همراه دارد و استفاده از آن را در انواع تبدیلات شیمیایی امکان‌پذیر می‌سازد. این کمپلکس به عنوان کاتالیزوری برای عامل‌دار کردن انتخابی مولکول‌های آلی، از جمله اصلاح ترکیبات آروماتیک، تشکیل پیوندهای کربن-کربن و کربن-هترواتم و سنتز ترکیبات کایرال مورد مطالعه قرار گرفته است. علاوه بر کاتالیز، روتنیم، [N-[(1R,2R)-2-(آمینو-kN)-1،2-دی فنیل اتیل]-4-متیل بنزن سولفونامیداتو-kN]کلرو[(1،2،3،4،5،6-h)-1-متیل-4-(1-متیل اتیل)بنزن]، به دلیل کاربردهای بالقوه‌اش در علم مواد مورد بررسی قرار گرفته است. شیمی کوئوردیناسیونی و واکنش‌پذیری آن، آن را به گزینه‌ای برای طراحی و سنتز مواد جدید با کاربردهای بالقوه در کاتالیز، حسگری و دستگاه‌های الکترونیکی تبدیل کرده است. تلاش‌های تحقیقاتی بر استفاده از این کمپلکس به عنوان پیش‌ساز برای توسعه مواد حاوی روتنیم، از جمله لایه‌های نازک، نانوذرات و پلیمرهای کوئوردیناسیونی، برای کاربردهای مختلف فناوری متمرکز شده است. علاوه بر این، این کمپلکس روتنیم توجه تحقیقات شیمی دارویی را به خود جلب کرده است. ویژگی‌های ساختاری و واکنش‌پذیری بالقوه آن با مولکول‌های زیستی، تحقیقات در مورد فعالیت بیولوژیکی و کاربردهای بالقوه آن در شیمی دارویی، مانند توسعه عوامل دارویی جدید یا به عنوان ابزاری برای مطالعه فرآیندهای بیولوژیکی را برانگیخته است. مطالعات در این زمینه با هدف بررسی خواص بیولوژیکی و کاربردهای درمانی بالقوه این کمپلکس انجام می‌شود. به طور خلاصه، روتنیم، [N-[(1R,2R)-2-(amino-kN)-1,2-diphenylethyl]-4-methylbenzenesulfonamidato-kN]chloro[(1,2,3,4,5,6-h)-1-methyl-4-(1-methylethyl)benzene]، کاربردهای بالقوه‌ای در کاتالیز، علم مواد و شیمی دارویی از خود نشان می‌دهد. محیط کئوردیناسیونی و واکنش‌پذیری منحصر به فرد آن، آن را به موضوعی مورد توجه برای توسعه سیستم‌های کاتالیزوری جدید، مواد کاربردی و عوامل درمانی بالقوه تبدیل کرده است.