وانکومایسین هیدروکلراید CAS: 1404-93-9

مکانیسم اثر: وانکومایسین هیدروکلراید با اتصال به انتهای D-آلانیل-D-آلانین مولکول‌های پیش‌ساز دیواره سلولی، سنتز دیواره سلولی باکتری را مهار می‌کند. این امر از اتصال عرضی زنجیره‌های پپتیدوگلیکان جلوگیری می‌کند و در نهایت منجر به مرگ سلول باکتری می‌شود.

طیف فعالیت: وانکومایسین در درجه اول علیه باکتری‌های گرم مثبت، از جمله سویه‌هایی که به سایر آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم هستند، مؤثر است. این دارو به ویژه در برابر استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) و استافیلوکوک‌های کوآگولاز منفی مفید است. این دارو در برابر باکتری‌های گرم منفی کمتر مؤثر است.

کاربردها: وانکومایسین هیدروکلراید معمولاً برای درمان عفونت‌های ناشی از ارگانیسم‌های حساس مانند موارد زیر استفاده می‌شود:

عفونت‌های جدی پوست و بافت نرم: می‌توان از آن برای درمان عفونت‌هایی مانند سلولیت، آبسه و عفونت زخم جراحی استفاده کرد.

عفونت‌های استخوان و مفاصل: وانکومایسین در درمان استئومیلیت و آرتریت سپتیک مؤثر است.

عفونت‌های جریان خون: می‌توان از آن برای درمان باکتریمی و اندوکاردیت ناشی از ارگانیسم‌های حساس استفاده کرد.

ذات‌الریه: وانکومایسین گاهی اوقات به عنوان درمان کمکی در درمان ذات‌الریه شدید بیمارستانی یا مرتبط با دستگاه تنفس مصنوعی استفاده می‌شود.